NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Terrace House birlikte yaşayan altı yabancıyla ilgili bir program
ve biz de onları gözlemliyoruz.
Hazırladığımız tek şey güzel bir ev ve otomobiller.
-Hiç yazılı metin yok. -Evet.
Bu hafta, oyuncu Eiichiro Funakoshi bir kez daha aramızda.
-İyi ki geldin. -Benim için de bir zevk.
Son gördüğümüzde Ryo epey kötü durumdaydı.
-Evet. -Beni hüsrana uğrattı.
Torichan, biraz daha profesyonel olalım da seyircilere bilgi verelim istersen.
Neden hüsrana uğradığını anlat, zahmet olmazsa.
-Açıklamamız lazım. -Ama artık uğraşmak istemiyorum.
Sen de haklısın.
-Ama henüz her şeye hâkim değiliz. -Evet.
Ryo Vivi'ye hiçbir şey hissetmiyor bile olabilir. Ama bu hafta şanslıysak
üç kadının onu paramparça edişini seyredebiliriz.
O yüzden gelişmeleri alabilir miyiz?
Tamam, öncelikle... Hana'nın Ryo'ya hislerini sorduğu
bir sohbet izlemiştik.
Özel bir şey hissetmediğini söylerken Emika ve Vivi de buna dâhil mi?
Genel bir cevap verecek olursam, evet.
-"Genel cevap" derken? -Yani ben
hepinizi arkadaş olarak görüyorum.
Kısacası
-Ryo kimseden hoşlanmıyormuş. -Kim buna "genel cevap" der ki?
Hana'ya böyle söyledi.
Ama Ryo bunun arkasından Vivi ile de konuştu.
Ben niyetimi açıkça gösterdim.
-Sen... -Gösterdim.
-Bu... -Anlamadığını söyleme.
Bana hiç ne hissettiğini açıkça söyledin mi?
Bak, ben her şey basit olsun istiyorum.
Beni arkadaşın olarak görüyorsan söyle.
Şu anda mı bir cevap istiyorsun?
Ryo kaçak dövüşmeye devam ediyor.
Yakınlaşmak istiyor ama uzak mesafe ilişkisi istemiyor.
Ne bu şimdi, bilmece mi?
Sonra Vivi'nin haksızlık ettiğini ve bazı şeyleri, daha erken
-söylemesi gerektiğini söyledi. -Kızın bir suçu var sanki.
Japonya'da çok güzel bir iş bulup kalabilirim de.
-Bunu düşünmek için çok geç. -Çok mu geç?
Ben böyle bir ihtimal olduğunu bilmiyordum.
-İhtimaller hep vardır... -Bu hiç adil değil.
-Ama vardır... -Hiç adil değil.
-"Çok geç. Bu hiç adil değil." mi? -Tamamen saçmalıyor.
Onu benim kulise gönderin de aklını başına getireyim.
Hepimiz derin bir nefes alalım.
Bence kendi reklamını yapmaya gelmiş.
-İnkâr etmek zor... -Bence öyle.
Buraya geldiği ilk gün bulaşıklara laf etmişti.
Sonra lavaboyu ve buzdolabını derinlemesine temizleyen sen ve ben olduk.
Ben de bunu diyorum.
-Emika insanları yönlendiriyor. -Kesinlikle.
Ryo'ya sövme seansını o başlattı.
-Sen söyleyince fark ettim... -Evet, değil mi?
Programdaki son dakikalarında harika iş çıkarıyor.
-Evet. Mükemmel çalışma Emika. -Kız çok meşgul.
"Ryo reklam yapmaya gelmiş." diyor, sanki kendi aynı durumda değil de.
32. HAFTA
SENDEN NEFRET EDİYORUM
OMOTESANDO, TOKYO
Tamam, herkes sağ eliyle kadehini kaldırsın.
-Sağ elle mi? -Evet, tamam mı?
Şimdi sol elinizle de gözünüzü kapatın.
-Ne? O niye? -Tamam mı?
-Şimdi içelim. Göz bandına! -Göz bandına!
Göz bandına!
-Dışarıda yemek çok daha eğlenceli. -Kesinlikle.
Heyecanım iki kat şu an.
-Keşke Tupas da gelebilseydi. Özledim onu. -Evet.
Yazık oldu.
Bu hafta karşılaşman var mı?
Evet. 23 ve 24'ünde.
-Nerede? -Shinkiba'daki ringde.
-Tam yeri. -İki gün de Shinkiba'da mısın?
-Güreşin kutsal toprakları. -24'ünde gelebilirim.
-Harika. -Hangi güne geliyor?
-Bilmem. -Ben de gelmek isterim.
-İşin yoksa gel lütfen. -Tamam.
-Gidelim. -Sen gidiyor musun Ryo?
Müsait olursam evet.
Ben de senin maçına gelmeye çalışacağım.
-Balık hazır mı? -Evet, saikyoyaki'ye başlayabiliriz.
-Sıcak. -Deniztarağı mı bu?
-Evet. -Afiyet olsun.
Birlikte yemek çok güzel değil mi?
-Kesinlikle. İnsanı rahatlatıyor. -Seyahatimin en güzel anı bu.
Herkes poz versin. Hadi Kai.
-Her şey enfesti. -Doydum.
-Ben de. -Ben patlayacağım.
Ben Terrace House'tan ayrılıyorum.
-Ya. -Yapma.
Tahmin etmiştim.
Bu yemeğin bir sebebi olduğunu biliyordum.
Ciddi misin?
Neden ki? Niye gidiyorsun şimdi?
Dürüst olmam gerekirse koçum programdan ayrılmamı
söyleyip duruyordu.
Bu hafta antrenmanım yok
ama haftaya yine çok yoğun olacağım.
O yüzden böyle bir karar verdim.
-Gerçekten mi? -Evet.
Buraya kendimi geliştirmek ve ilham alacak bir şeyler bulmak için gelmiştim.
Ve bir sürü şey öğrendim.
Evde olmanın bir yan etkisi de
insanların hareketlerime daha çok dikkat etmesi oldu.
Bu yüzden daha da sıkı çalışmam gerektiğini hissetmeye başladım.
Burada olmanın bana öğrettiği en önemli şey buydu.
Buradaki herkese,
evden daha önce ayrılanlara ve Tupas'a
teşekkür ederim.
Tam da evde kendimi huzurlu hissetmeye başlamıştım
ve sen, sohbet etmeyi
sevdiğim insanlardan biriydin.
Güvendiğim arkadaşlıklar kurmam biraz uzun sürdü.
Bu yüzden gitmene çok üzüldüm.
Siz geleli pek fazla olmadı.
Ama yine de umarım burada çok eğlenirsiniz.
Biraz daha durursak hasta olacağız.
Haydi gidelim. Hava soğuyor.
Burnum akmaya başladı.
-Demin benim de akıyordu. -Ben lavaboya gidiyorum.
Bu sahne sümüksüz olmazdı zaten.
Gidip Vivi'yle konuşsan mı?
Hayır.
Bence tuvalete gitti.
RYO TAWATARI, 26 PROFESYONEL BASKETBOLCU
HANA KIMURA, 22 AMERİKAN GÜREŞÇİSİ
KAI KOBAYASHI, 25 KOMEDYEN ADAYI
EMIKA MIZUKOSHI, 21 J.F. OBERLIN ÜNİVERSİTESİ SON SINIF
TUPAS JOHNKIMVERLU, 22 KİŞİSEL ASİSTAN
VIOLETTA RAZDUMINA, 24 MODEL
Tupas'la da bir şeyler içmek isterdim.
-Baksana Ryo, -Evet.
-şurada biraz konuşabilir miyiz? -Tabii.
Olur.
-Gidelim. -Teşekkürler.
Çok soğuk.
-Teşekkürler. -Ne demek.
Buraya geldiğin için sağ ol.
-Hayırdır? -Şey...
Seni ilk gördüğümde,
kamp dönüşü eve gelmiştin...
Seninle tanıştım
ve
sana âşık oldum.
Bunun yüzünden saçma şeyler söyledim,
saçma sapan şeyler yaptım, biliyorum.
İki buçuk aydır senden hoşlanıyorum.
Fark etmiş miydin?
Yani, evet, biliyordum tabii...
Ama benim nasıl hissettiğimi sana söylemek için
uygun zamanı bir türlü bulamadım.
Beni yemeğe davet etmeye çalıştığın günü hatırlıyor musun? Sen teklif edene kadar
üç odayı gezmek zorunda kalmıştık.
-Evet, özür dilerim. -Ya da
karşılaşmanı kazandıktan sonra beni dışarı davet edişin?
Ondan sonra bile
dürüst olmam gerekirse
seni sevgilim olarak hayal edemedim.
Ama bir bağ kurmak için
bu kadar çabalaman beni gerçekten etkiledi.
Demek istediğim
çok cesurca davrandın, sana minnettarım.
-Teşekkür ederim. -Evet.
Artık büyüdüğümü biliyorum.
Birine çıkma teklif etmek için oda oda gezmeme gerek kalmayacak.
-Sen... -Bundan sonra hoşlandığım kişiye
daha açık olabilirim gibi hissediyorum.
Bana bu imkânı verdiğin için çok teşekkür ederim.
Bir şey daha söylemek istiyorum,
umarım bunu küstahlık gibi görmezsin
ama sana ilgi duymayışımın
Amerikan güreşçisi olmanla hiçbir ilgisi yoktu.
Eski sevgilinin bunu istemediğini söylemiştin,
bu yüzden bunu duymanı istedim.
Bence çok güzel bir kızsın.
Gerçekten.
Güzelsin, insana kendini özleten
sıcacık bir enerjin var.
Bunlara bayılan insanlarla tanışacağına eminim.
Umarım kendinle gurur duyar
ve hayatının aşkını bulursun.
-Teşekkür ederim. -Bunları benden duymak
sinir bozucu olabilir, biliyorum
ama gerçek bu, ben de seninle paylaşmak istedim.
-İyi ki senden hoşlanmışım. -Gerçekten mi?
Umarım bundan sonra birlikte takılmamız ya da yemek yememiz tuhaf gelmez
ve arkadaşlığımızı sürdürebiliriz.
-Teşekkür ederim. -Ben teşekkür ederim.
-Güzel. -Evet.
İŞ İÇİN SHINJUKU'YA GİDİYORUM. BARBEKÜDE İYİ EĞLENCELER! -TUPAS
-Barbekü inanılmazdı. -Çok eğlenceliydi.
-Açık havada yemek çok zevkli. -Kesinlikle farklı bir deneyim.
Bir yere kadar ben de eğlendim.
-Doğru. -Seni anlıyorum.
Gitmeden önce yapmak istediğin bir şey var mı?
Düşüneyim...
Gerildim şimdi.
Bir şey söyleyecektim...
Ama unuttum.
Biraz konuşabilir miyiz?
-Burada mı? -Hayır.
Yukarıda mı? Oyun odasına gidelim o zaman.
-Hadi. -Tamam.
Bu berbat bir şey.
Gitmeden benimle konuşacağını söylemiştin.
-Evet. -Bunu ne zaman yapmayı planlıyordun?
Ne zaman konuşacaktın?
-Haksızlık bu. -Gideceğimi söyledikten sonra.
Senin bir gün
Amerika'ya taşınmak istediğini kafamdan silemiyorum.
O yüzden de
seninle bir ilişkim olduğunu hayal edemiyorum.
Bu yüzden de denemeyeceksin?
Evet...
Taşınmak zorunda olmadığımı söylemiştim, değil mi?
Bunu sadece birkaç gün önce öğrendim ama.
-Ama... -Çoktan evden ayrılmayı planlamışken.
Evet, haklısın sanırım.
Neyse.
Neyse...
Senin kadar güzel ve harika biriyle bir daha tanışamayabilir
ve buna pişman olabilirim.
Ama şu an böyle hissediyorum.
Yani bu bir veda.
Evet ama
seninle çok eğlendim. Biliyorum bunu söylediğim için
benden nefret edeceksin.
Ama seninle olmak çok eğlenceliydi.
Dürüst olacağım,
ben bu eve aşkı bulmaya gelmedim.
Nihayetinde Ryo burada olsa da
Yokohama B-Corsairs'in kaptanı gibi hareket etmek zorundaydı.
-Olanlardan bunu çıkarıyorum. -Evet.
Senin açından Hana,
Ryo'nun Vivi'den hoşlandığını ve bunun sorun olmadığını düşünüyordun.
Kimseden hoşlanmadığını söylemesi gerekmezdi.
Keşke tamamen dürüst davransaydı.
Bu bir şeyi değiştirir mi ki?
Hislerini iki şekilde açıklayabilirdi
ama ikisinde de yalan söylemiş olmazdı bence.
Sonuçta ne hissettiğini söylemiş.
Geçen gün Ryo'nun minimum çaba sarf ettiği
ve sadece yapması gereken şeyleri yaptığı sonucuna vardık.
Başkaları için bir şeyler yapması gerektiğinde,
mesela bulaşık yıkamak ya da çöpü çıkarmak
ya da etrafı toplamak...
-Bunları yapmadığını fark ettik. -Konuşurken.
Evde çok fazla bulaşık biriktiğini söylemişti
ki biri bu konuyu açtığı için mutluydum.
Ama genel olarak ev işlerine pek de yardım etmiyor.
Bunları söyleyerek o her şeyi önemsiyormuş da
ben tembellik edip kimseye yardım etmiyormuşum gibi gösteriyordu.
Bunun haksızlık olduğunu düşünmüştüm.
Ama sanırım karakteri böyle.
Bunu kabullenmem gerekiyor.
Bir şey önerebilir miyim?
Ne yapıyorsun?
-Sana vuracağımı mı sandın? -Evet, bir yumruk bekliyordum.
-Kendimi hazırlayacaktım. -Şapşal...
Bir saat önce gerçekten seni yumruklamak istiyordum.
Ama şu an çok daha sakinim.
-Yumruk atsan biterdim. -Banyo yatıştırdı beni.
Ellerim hâlâ biraz titriyor ama daha sakinim.
Bu birlikte dinlediğimiz
ilk şarkı.
Son kez tekrar dinlemek istedim.
Ellerin ne kadar terlemiş.
Biliyorum.
Seninkiler de öyle.
Fazlasıyla terliyorum.
Bacakların acıyor mu?
Hayır, gayet iyiler.
Umarım hayallerini gerçekleştirirsin.
Hayallerimi mi? Evet, bunun için çalışacağım.
Umarım seninkiler de gerçekleşir.
-Artık uğraşmayacak mısın? -Ne?
Uğraşacağım ama şu an sadece ağlamak istiyorum.
Ama istemiyorum da.
Senin önünde ağlamak istemiyorum.
-Ağlama lütfen. -Ağlamayacağım.
Evet...
Yatma vakti geldi mi?
Artık gelse iyi olur sanırım.
Ben burada uyumak istiyorum.
-Burada mı uyuyacaksın? -Evet.
Şuracıkta uyuyacağım.
Böyle.
Güzel, iyi geceler.
Berbat bir durum.
Bilmiyorum...
Senin gerçekten, Japonya'da kalma sebebim olabileceğini sanmıştım.
Bunu istemedim.
Ben bunu yapamam...
Âşık olduğum birine gidip
"Benden uzak dur." diyemem.
-Bu kadar kolay yapamam. -Uyumuyor muydun sen?
-Beni duyuyor musun? -Uykun gelmedi mi?
Senden nefret ediyorum.
Vivi çok samimi ve hislerini gizlemiyor.
-Çok etkileyici. -Ryo'yu gerçekten sevmiş.
O da gidip aşk için gelmediğini söylüyor.
-Kimin aklına gelirdi ki? -Keşke daha önce söyleseydi.
Bunu baştan belli etmeliydi.
Ryo'nun bütün olayı, insanları incitmek istememesi
ama herkese esas zararı da bu durgunluk veriyor.
Vivi'yi en can acıtacak şekilde, en kötü zamanda terk etti.
-İkisinin hikâyesi bitti mi yani? -Daha bir şey çıkmaz buradan.
Adam aşk için gelmemiş ki.
Amacının basketbola ilgiyi artırmak olduğunu kendi söylemişti.
Basketbol maçlarına daha çok izleyici çekebilmek için
sevecen görünüp kadınları peşine takmaya gelmiş.
Geldi, yendi ve görevi tamamlandı.
Ama bu tablo yine de birlikte olabileceklerini düşündürüyor.
-Programın dışında mı? -Evet.
-Orası beni ilgilendirmez. -Ben hiç emin olamıyorum.
Vivi, Ryo'ya olan hislerini kesinlikle atlatamadı.
-Zamanı olmadı ki. -Kendini ondan nefret etmeye zorluyordu.
Ama bağlarını net olarak koparan bir şey de olmadı.
Şimdi kendini tutamayıp içindekileri dökmesinin nedeni de bu.
Bütün bu olayın en kötü tarafı, Ryo'nun sürekli olarak kaçıp
hislerini anlamak için zaman istemesi
ve Vivi'yi bir şansları olduğuna inandırmasıydı.
Sonra da bu konuda tek kelime etmeden evden gideceğini açıkladı.
-Haklısın. -Kalpsizin teki gibi hareket etti resmen.
Ryo, Vivi'den gerçekten hoşlandığı için
bu konuda zorlanmış olamaz mı?
-Hiç sanmıyorum. -Hayır.
-Bence öyle değil. -Değil mi?
-İhtimali bile yok. -Öyle olsaydı...
Aralarında hiçbir elektrik olmasa Vivi de bu kadar açık olur muydu ki?
Hayır, Vivi bütün cesaretini toplayıp bodoslama daldı.
Ona asla net bir cevap vermeyecek bir çocuğa âşık işte.
-Gerçekten mi? -Bu çok korkunç.
-Öyleyse Ryo iğrenç bir insan demektir. -Berbat biri.
Vivi umurunda bile değil.
-Öyle mi diyorsun? -Kızı hiç sevmiyor ki.
Gerçekten bir şeyler hissetse
başkalarının onu nasıl gördüğü umurunda bile olmazdı.
-Hayranların ne düşündüğü falan. -Yani...
Basketbol bu kadar önemliyse Ryo bunu Vivi'ye söyleyebilir
ve tamamen işine odaklanabilirdi.
Her şeye bir bahanesi var, yok koçu istemiyormuş da
buraya basketbolu tanıtmaya gelmiş de,
zaten aşkı aradığı yokmuş da...
Vivi ile olmamasının esas sebebi, Emika'nın fark ettirdiği gibi...
"Fark ettirdiği gibi" mi?
Ryo Tawatari buraya sadece kendi reklamını yapmaya gelmiş.
Kendini buna adayabilmesi için de ilişkilerden bilerek uzak durması gerekti.
Doğru.
-Biriyle çıksa hayranlarını kaybederdi. -Doğru.
Amacı, hayranlarının ilgisini çekmek, popülerliğini artırmak
ve çıkıp gitmekti.
-Bu durumu fark ettiren de Emika oldu. -Ryo görevine sadık kaldı.
Evet. Emika da bu durumu gerçekten iyi fark etmiş.
-Yani Ryo basketbola odaklanmak istiyor -Bunda da hiçbir sorun yok.
-ama Vivi'yi de seviyor, öyle mi? -Umarım başarılı olur.
Basketbolu popülerleştirmek istemesi de normal.
-Ama yaptığı hiç hoş değildi. -Katılıyorum.
Çok sorumsuz davrandı.
Olayları netleştirme konusunda hiçbir çabası olmadı.
Önemli konuları hiçbir zaman o açmadı. Ben âşık olduğunu hiç sanmıyorum.
Birinin tek yaptığı soru sormaksa bu aslında hiç umursamadığını gösterir.
-Çok haklısın. -Kesinlikle.
-Kaçmanın en kolay yolu bu. -Soruya soruyla cevap vermek.
Savunma mekanizması.
Emika'nın birden böyle açık davranması da ilginçti.
O dramatik ağlama sahnesi kafaları daha da karıştırdı.
-Çok şaşırtıcıydı. -Değil mi? Kesinlikle.
Önce ağladı, sonra da eve gider gitmez Ryo'ya giydirmeye başladı.
-İnanılmazdı. -Evet, çok kafa karıştırıcı.
Kız durgun denizden bir anda tsunamiye dönebiliyor.
"İŞE GİDİYORUM" -VIVI NOT: ÇOK ÜZGÜNÜM
AKŞAM 8.30
-Hey... -Nasıl bu kadar az eşyan olabilir?
-Neredeyse hiçbir şeyin yok. -Az eşyayla geziyorsun hep, değil mi?
Bunu gördünüz mü? Kai çizdi.
-Çok güzelmiş. -Bunu ona verdiğini duymuştum.
Ne kadar güzel.
-Her şeyini aldın mı? -Evet. Hazırım.
Ben çıkayım artık.
-Gerçekten mi? Bitti mi yani? -Evet.
Gitme vakti. Antrenmana gitmem lazım.
Her gün olduğu gibi. Sanırım bir de not yazacağım.
HER ŞEY İÇİN TEŞEKKÜRLER! -RYO
-Tamam. Kendinize iyi bakın. -Hayır...
-Veda etmeyeceğim. Yine görüşürüz. -Görüşürüz.
Seni tanıdığım için çok mutluyum. İyi şanslar. Sağ ol.
-Teşekkür ederim. -Ben ederim, gerçekten.
-Teşekkür ederim. Harikasın sen. -Sen de öyle. Görüşürüz.
-Görüşürüz. -Evet.
Hepiniz sağ olun.
Yine görüşürüz.
-Görüşürüz. -Her şey için teşekkürler.
-Yakın zamanda görüşelim. -Tabii ki.
-Görüşürüz. -Anlaştık.
Benim tablomu duvara mı çarptın sen?
Tablon...
Eserime iyi davran!
Sağ ol, merak etme ona iyi bakacağım.
Görüşürüz. Teşekkür ederim.
Güle güle.
Çok üzgünüm.
Ryo harika bir çocuk.
SHINKIBA 1. RİNG SHINKIBA, TOKYO
Ve şimdi altı kişi ve 20 dakikalık tek raunttan oluşan
TCS-Oedo Tai karşılaşması.
Kırmızı köşede Tokyo Cyber Squad var.
155 santimetre boy ve 47 kiloyla
yedinci sınıfa gidiyor ve cesareti için yıldızlı pekiyi alıyor.
Ringe hoş geldin Rina!
Aman!
-Başladılar bile. -Ne yapıyor o?
Dikkatli olun lütfen.
Ringden uzaklaşın.
Delilik bu!
Güvenliğiniz için lütfen ringden uzaklaşın.
Oley!
Bu inanılmaz.
Çıldırmışlar!
-Hayır! -Hayır!
TSUKISHIMA, TOKYO
MONJA MUGI, KIYOSUMI-DORI ŞUBESİ
AKŞAM 10.00
Ne haber?
-Selam. -Beklediğin için teşekkürler.
-Sonunda geldin. Ne haber? -Ne haber?
-Ölüyorum. Evet. -Yoruldun mu?
Karşılaşma inanılmazdı.
-Sorun olmadı değil mi? -Nasıl yani?
-Yaralanmadınız, değil mi? -Hayır, bizim yanımızda bir şey olmadı.
-Korkutucu muydu? Seni korkuttum mu? -Çok eğlendim ben.
-İnanılmaz havalıydın. -Gerçekten mi?
Girişine ve o surat ifadene bayıldım.
Acayip havalıydın. Harikaydı.
-Çok güzel kokuyor. -Hazır mı?
-Evet, kaşıklayabilirsin. -Afiyet olsun.
Güzel görünüyor.
Nefis.
-Deniz mahsulleri harika. -Nerede var ki?
Ben göremiyorum.
-Karides mi şu? -Karides ve kalamar da var.
Geçen gün konuşurken
hisleri konusunda dürüst olan insanları sevdiğini söylemiştin.
-Sanırım artık ben de böyle düşünüyorum. -Gerçekten mi?
-Haklıymışsın. -Ryo mu fark ettirdi bunu?
O sayede mi anladın?
Öyle diyebiliriz sanırım.
Yani belli ki düşünceli davranmaya çalışıyordu.
Ama o çok karmaşık biri.
Bense hoşlandığım kişinin gözündeki yerimi kolayca anlayabilmek istiyorum.
-Evet. -Bu yüzden...
Seninle rahatça konuşabiliyorum mesela.
-Öyle mi? -Evet.
Sana çok şey anlattım. Mızmızlanmalarıma katlandığın için teşekkür ederim.
-Epey konuştuk. -Sonunda terk edildim
-ama hislerimi de açıklayabildim. -Senin adına sevindim.
O zaman önümüze bakalım.
Tramplenler için sabırsızlanıyorum.
Evet, ben de. Acayip heyecanlıyım.
-Ne zaman gideceğimize karar verdik mi? -Yani...
İkisi ya da üçü olabilir. Ayın başlarında müsaitim ben.
-Benim için üçü daha iyi. -Öyle mi?
-O zaman üçü olsun. -Anlaştık, üçü.
-Bekle bizi Trampoland. -Trampoland.
Ama o sürekli benim lafımı kesip
"Hakkımızda yanlış bir şey düşünmeni istemiyorum." dedi.
"Şimdi ben aynı şeyi söylemedim mi?" der gibi oldum.
Ama uzatmadım çünkü karşısındaki insanın...
Diğer insanlarla empati yapabildiğini sanmıyorum.
Yine de ben yanlış anlıyor olabilirim.
-Çok bekledim. -Ama erken çıktım.
On dakika erken geldim. Beklettiğim için özür dilerim.
Çok acıktım.
-Ginza'da mıydı bu? -Evet.
Gerçekten gittiniz mi?
Ödül olarak istediğim bir yere yemeğe götüreceğini söylemişti.
Ben de şakayla "Ginza'da sushi" dedim ama gerçekten gittik.
Önerimi ciddiye aldı.
Bulutların üzerinde gibisin.
Ne kadar rahatsız edici.
-İyi misin sen? -Eyvah...
Gerçekten çok rahatsız ediciydi.
Görülmemiş seviyede.
-Bu apaçık Hana'ya bir saldırıydı. -Öyle mi?
Emika, bir önceki konuşmalarından ötürü kendini mağlup hissediyor olmalı.
Yemekten sonra ise aksine, öne geçtiğini düşünmüştür.
Onun sevinci bundandı, Ryo ile vakit geçirmekten değil.
Gidip baksan iyi olmaz mı?
Ne diyeceğimi bilmiyorum ki.
Sonuçta bu televizyon, bunu kontrol edemem.
Ama en son ne zaman bu kadar üzüldüğümü hatırlamıyorum.
Şu ana kadar
diğerleriyle konuşarak idare etmeyi başarmıştım.
Gülüp geçebiliyordum.
Bu evde yaşamak bir işkence gibi.
Buraya hiç gelmemeliydim.
Emika'da görünenden fazlası var.
Daha önce
onun empati yapamadığını düşündüğünü söylemişsin.
-Evet. -Böyle dedin, değil mi? Aslında tam tersi.
Her şeyi fazla düşünüyor. Sıklıkla topluma uymadığını hissediyor.
Öyle görünmeyebilir
ama tanıdığım birçok insandan daha düşünceli o.
Sadece iletişim kurmayı başaramıyor.
Burada senden daha uzun süredir
kaldığımı düşünürsek bunu ben de anlıyorum tabii.
Ama yine de o düşüncemin arkasındayım.
Hislerin onu böyle savunacak kadar güçlüyse
git konuş onunla.
Pat diye aradığım için özür dilerim.
Saçmalama.
-Al, yenisini vereyim. -Teşekkür ederim.
Konuşmak ister misin?
O bölümü izleyen herkesin
benden anında nefret ettiğine eminim.
Böyle göründüğüme dair en ufak bir fikrim yoktu.
O şeyleri söylemek benim hatam, biliyorum ama...
O bölümü izlemek...
...hakkındaki düşüncelerimi hiç etkilemedi benim.
Bizim...
Sana yakın olan insanların gerçek seni tanıması sana yetmiyor mu?
Keşke buna inanıp kafamdakileri silip atabilsem.
Ben çok güçsüzüm.
Çok kırılgansın.
Ama ben bunu seviyorum.
Benim bu programa katılmamam lazımdı.
O kadar dayanıklı değilim ben.
Bu da insan olduğunu gösterir ki ben de bunu seviyorum zaten.
Sen olmasaydın
çok daha fazla zorlanırdım.
-Yanımda olduğun için sağ ol. -Lafı bile olmaz.
O bölümü izledikten sonra bile
hakkımda aynı şeyleri düşündüğünü bilmek iyi geldi.
Benden nefret edeceğini sanmıştım.
Benim sana olan hislerim
o görüntülerle değişecek kadar sığ değil.
Saat sabahın 3.30'u olmuş.
Yatalım artık.
Çok teşekkür ederim.
İyi misin sen?
Evet, daha iyiyim.
Sarılalım mı?
Neden?
-Stresi azaltır. -Sarılmak?
Neden...
Emika, yorumlarının kulağa ne kadar iğrenç geldiğini, bizim yorumlarımızı
-Biz söyleyince... -duyana dek fark etmedi.
Terrace House'a ait olmadığını düşünürken yanılıyor ama.
-Çok doğru. -Bence de.
Burası, gerçekten kim olduğunu öğrenmek için mükemmel bir fırsat.
-Çok nadir bir fırsat. -Kendini her açıdan görebiliyorsun.
Bence bu aydınlanmayı yaşaması çok iyi oldu.
Ama bundan sadece dakikalar önce
tüm Terrace House izleyicilerine, Ryo'nun bulaşıklardan şikâyet ettiği hâlde
aslında hiç ev işi yapmadığını ve buraya sadece kendini tanıtmak için
geldiğini söylediğini de unutmayalım.
Tavırlarının yaratacağı etkiyi, programı izleyene kadar
anlayamamış mı yani? Gerçekten mi? Yapmayın.
Doğru. Sadece konu kendi itibarına geldiğinde dram yaratıyor.
Ryo'ya öyle sertçe saldırdıktan sonra bunun geleceğini tahmin edemedi mi yani?
İzleyiciler, onun söylediklerine bakarak bazı gözlemler yapacak tabii ki.
Ryo'yu karalama kampanyasını başlatan o.
Bunu görünce ne yapacak peki?
Milletin arkasından konuşursan sana da laf gelir.
Onun yerinde olsam...
Tupas'la yemek yemiş ve ondan hoşlanmış olsam...
Ben öyle bir ruh hâlinde ağlarken
hoşlandığım kişi bana sarılmak istese
kabul ederdim. Ama Emika istemiyor gibi davrandı.
Onu anlayamıyorum.
-Tuhaf şekilde mantıklı davrandı. -Öyle mi diyorsun?
Tupas üç kez "Hoşlanıyorum." dedi, Emika tepki vermedi.
Doğru.
Buna tepki vermeyecek kadar dikkatsiz olabilir mi?
Tupas'ta da bazı kötü alışkanlıklar seziyorum.
Emika'nın yanına gitmeden önce
Hana'ya küçük bir ders vermesinin hiçbir sebebi yoktu.
O çok saçmaydı.
-Olanları anlamak çok zor. -Tupas gerçekte ne hissediyor?
Ben onun ne düşündüğünü merak ediyorum.
Duygularını itiraf etse de
neler hissettiğini anlayamıyoruz. Ne tuhaf.
En son sefer ondan hoşlandığını söylerken oldukça netti
ama Emika "Sabahın 3.30'u olmuş." falan dedi.
ÖĞLEDEN SONRA 2.30
-Günaydın. -Günaydın. Hasta mısın?
-Olmak üzereyim. -Geri mi geliyor? Üzüldüm.
Sen iyi misin?
Evet, yani...
Evet.
Geç saate kadar yanımda kaldığın için teşekkür ederim.
Ne demek.
O bölümü izledikten sonra kendimi seyircilerin yerine koydum
ve ne kadar itici göründüğümü anladım.
Sen fikrinin değişmediğini söyledin, biliyorum.
Ama ben o zaman gerçekten öyle düşünüyordum.
Bu yüzden de hareketlerimi ciddi şekilde gözden geçiriyor ve değişmek istiyorum.
Kendimi hiç bu kadar net şekilde
görememiştim sanırım.
Terrace House olmasa, böyle bir imkânım da olmazdı.
Sosyal medya hesaplarım tam bir kaos ama olsun.
Muazzam bir kaos...
Duyduklarına inanmak yerine gerçek beni görmeye devam edecek kadar
nazik olduğun için sana gerçekten minnettarım.
Seninle daha fazla vakit geçirmek isterdim.
Ama evden ayrılmaya karar verdim.
Bir dakika, ne zaman?
Haftaya bir gün.
Gitmeden herkesi görmek istiyorum.
Gerçekten mi?
Dürüst olmam gerekirse Vivi ve sen gelmeden önce de
ayrılmayı planlıyordum zaten.
Birbirimizi sadece
bir aydır tanıyoruz.
Açıkçası, bunun
devamının olmasını isterdim.
Sanırım... Senden hoşlanıyorum.
"Sanırım" da değil. Eminim.
Ben de...
...sana karşı hislerim olduğunu biliyorum.
Peki şimdi ne yapacağız?
Haydi bir randevu ayarlayalım.
Ben gitmeden önce son kez.
Kesinlikle geleceğim.
Bu defa doğru olanı yapıp
sana hislerimi düzgünce açıklayacağım.
"Düzgünce" mi? Teşekkür ederim.
Sabırsızlanıyorum.
Alt yazı çevirmeni: Dilan Toplu